Devr-i Alem #7

Endişelerimden kurtulduğum ve hayalimdeki bölüme ulaştığıma göre bu kutularla saatlerce oyalanabilirim. Bunları sakladım. Çünkü, bu kutular sıraya oturduğum anda sınıftaki atmosfer, öğrencilerin yaydığı negatif elektrik, geçmiş ve gelecek kaygısıyla 10 dakika içinde gireceğim sınavı hatırlatıyor. Kaç sene emek vermişiz bu sınav için. Öyle sınavda verilen şeyleri gidip de çöpe atacak değilim. Tabi benim tam zıttım şeklinde düşünenlerde var. Sınavdan çıkınca kalemleri denize fırlatanını da gördüm. Bu da insanı rahatlatırdı aslında :) Ama ben saklayıp arşivlemeyi tercih ediyorum. Seneye sırf bilgilerimi taze tutmak için tekrar gireceğim sınava. Üzüldüğüm tek bir nokta var. Sadece matematiği kötü olan ben son sene matematik dersindeki netimi inanılmaz bir şekilde artırmıştım. Ama gelin görün ki istediğim/kazandığım bölüme kavuşunca matematikten eser kalmadı. Arada sırf eski günleri yad etmek adına bir de bilgileri taze tutmak adına birkaç branş testi çözüyorum.

Devr-i Alem #6

Bu yöntemi bir videoda izlemiştim. O zamanlar bayağı fenomen olmuştu. Sonra bir gün herkes yatmışken The Walking Dead izleme vaktim gelmişti ve biraz da mutfağa keşfe çıkmıştım. Sonra resimdeki cipsi buldum. Aklıma izlediğim video geldi ve işte sonuç :)

Evimizin balkonundan çektiğim şu fotoğrafın arşivimde binbir türlüsü vardır herhalde. Ama ne kadar çekersem çekeyim hep farklı şeyler çağrıştırıyor bana. O şehrin üzerine çökmüş sisin içinden geçen Güneş ışınları... Zirvesi bulutlara karışmış Top Tepe... Ve usulca güneşin doğuşunu seyreden limanda bekleyen gemiler...

Devr-i Alem #5

Kişisel etiketi altında paylaştığım bir yazımda 'Eski yazılarıma göz gezdirdiğim de güldüğüm anlar oluyor.' demiştim. Malum dört sene önceki halimle şimdiki halim bir olmuyor. Bu yazıma giriş yapmadan önce bunu belirtmek istedim. Çünkü Objektifimden İbretlik Fotoğraflar #1 başlıklı yazımı yaklaşık bir yıl önce yazmış ve daha çok ilgi çekmesi açısından böyle bir başlık belirlmiştim. Aylar geçtikten sonra bu bana sıradan ve gülünç bir başlık gibi geldi. Ben de yazı serimin başlığını bu yazının başlığı ile değiştirmey karar verdim. İlk başta 'Around the World with Furkan' yazmak istedim, İngilizcenin verdiği cool söyleyişi de göz önünde bulundurarak. Fakat böyle bir davranışta bulunacak biri olmadığımı fark ettim. Zamanında bir yazımda 'Bonus' kelimesi yerine hangi Türkçe kelimeyi getireceğime karar veremeyip Ahmet Kaya arkadaşıma danışmış bir insanım ben. Durum bu hali alınca düşündüm taşındım gelecek yılları da göz önünde bulundurarak şu an okuduğunuz yazının başlığını karar verdim.

Objektifimden İbretlik Fotoğraflar #4

Yukardaki fotoğrafta 42° paralele bir seyahat adlı yazımda anlattığım Sinop gezisinden dönüş yolunda Renault Spring marka arabamızla Küre Dağının yokuşlarını tırmanırken arkamıza takılan 4 aracı görüyorsunuz. Araba geçen sene 20. yaşını kutlayarak trafikte hurda sınıfına geçti. Bu araçtan o yokuşu canavar gibi çıkmasını bekleyemezsiniz.

Objektifimden İbretlik Fotoğraflar #3

Konu: Simya ve kuzenim bir soruda takıldı. Ona yardımcı olmamız gerekecek sanırım.

Objektifimden İbretlik Fotoğraflar #2

Kuzen yeğen gezerken bir baktık adam bütün koliyi camın önüne dökmüş. "Bütün koliyi döktüğünü nasıl anladınız?" derseniz. Adama sorduk. "16GB var mıydı acaba?". "Yok hocam hepsi bu kadar." dedi.

Objektifimden İbretlik Fotoğraflar #1

Bunlar yeni çıktı herhalde. Her bakkalın önünde görüyorum. Hiç almadım ama çocuklardan gördüm. Galiba içinden şeker oyun kartı vs. çıkıyor. Aşağıdaki fotoğraftaki kutuyu yolun üstündeyken çektim.